Ο Πρώτος Γάμος

Ο Αδάμ και η Εύα στέκονται μαζί στον ανέγγιχτο κήπο της Εδέμ, περιτριγυρισμένοι από πλούσια φύλλα, λαμπερά άνθη και ένα μικρό πουλί που αιωρείται κοντά στα λουλούδια. Το κοινό τους βλέμμα και ο ανοιχτός θαυμασμός τους παρουσιάζουν την πρώτη ανθρώπινη ένωση ως δώρο μέσα στη δημιουργία, πριν εισέλθουν στον κόσμο η ντροπή, η εξορία ή ο διχασμός. Η σκηνή αντανακλά τη βιβλική στιγμή κατά την οποία ο Θεός πλάθει τη γυναίκα και τη φέρνει στον άνδρα, θεμελιώνοντας τον γάμο ως διαθήκη συντροφικότητας, ενότητας και ευλογίας. Στη Γένεση 2, ο Αδάμ δέχεται την Εύα όχι ως αντίπαλο ή υπηρέτρια, αλλά ως «οστό από τα οστά μου και σάρκα από τη σάρκα μου», και το κείμενο θεμελιώνει τον γάμο στην ένωση του άνδρα και της γυναίκας σε μία σάρκα. Αυτό το έργο τέχνης είναι ιδιαίτερα κατάλληλο για διδασκαλία σχετικά με τη δημιουργία, τον γάμο, την οικογένεια, τη διαθήκη και την καλοσύνη του σχεδίου του Θεού στην αρχή.