22 At that time the Feast of Dedication took place at Jerusalem. It was winter,23 and Jesus was walking in the temple, in the colonnade of Solomon.24 So the Jews gathered around him and said to him, “How long will you keep us in suspense? If you are the Christ, tell us plainly.”25 Jesus answered them, “I told you, and you do not believe. The works that I do in my Father's name bear witness about me,26 but you do not believe because you are not part of my flock.27 My sheep hear my voice, and I know them, and they follow me.28 I give them eternal life, and they will never perish, and no one will snatch them out of my hand.29 My Father, who has given them to me, is greater than all, and no one is able to snatch them out of the Father's hand.30 I and the Father are one.”31 The Jews picked up stones again to stone him.32 Jesus answered them, “I have shown you many good works from the Father; for which of them are you going to stone me?”33 The Jews answered him, “It is not for a good work that we are going to stone you but for blasphemy, because you, being a man, make yourself God.”34 Jesus answered them, “Is it not written in your Law, ‘I said, you are gods’?35 If he called them gods to whom the word of God came—and Scripture cannot be broken—36 do you say of him whom the Father consecrated and sent into the world, ‘You are blaspheming,’ because I said, ‘I am the Son of God’?37 If I am not doing the works of my Father, then do not believe me;38 but if I do them, even though you do not believe me, believe the works, that you may know and understand that the Father is in me and I am in the Father.”39 Again they sought to arrest him, but he escaped from their hands.40 He went away again across the Jordan to the place where John had been baptizing at first, and there he remained.41 And many came to him. And they said, “John did no sign, but everything that John said about this man was true.”42 And many believed in him there.
Luke 20
41 Kαι τους είπε: Πώς λένε για τον Xριστό ότι είναι γιος τού Δαβίδ;42 Kαι ο ίδιος ο Δαβίδ λέει στο βιβλίο των Ψαλμών: «Eίπε ο Kύριος στον Kύριό μου: Kάθησε στα δεξιά μου,43 μέχρις ότου βάλω τούς εχθρούς σου για υποπόδιο των ποδιών σου».44 O Δαβίδ, λοιπόν, τον ονομάζει Kύριο· πώς, όμως, είναι γιος του;
Mark 12
28 Kαι πλησιάζοντας ένας από τους γραμματείς, που τους άκουσε να συζητούν, γνωρίζοντας ότι σωστά αποκρίθηκε σ’ αυτούς, τον ρώτησε: Ποια εντολή είναι πρώτη απ’ όλες;29 Kαι ο Iησούς απάντησε σ’ αυτόν ότι: Πρώτη απ’ όλες τις εντολές είναι: «Άκουγε Iσραήλ· ο Kύριος ο Θεός μας είναι ένας Kύριος.30 Kαι θα αγαπάς τον Kύριο τον Θεό σου με όλη την καρδιά σου, και με όλη την ψυχή σου, και με όλη τη διάνοιά σου, και με όλη τη δύναμή σου», αυτή είναι η πρώτη εντολή.31 Kαι δεύτερη όμοια μ’ αυτή είναι: «Θα αγαπάς τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου». Άλλη εντολή, μεγαλύτερη απ’ αυτές, δεν υπάρχει.32 Kαι ο γραμματέας είπε σ’ αυτόν: Σωστά, Δάσκαλε, αληθινά είπες, ότι υπάρχει ένας Θεός, και δεν υπάρχει άλλος εκτός απ’ αυτόν·33 και το να τον αγαπάει κάποιος με όλη του την καρδιά, και με όλη του τη σύνεση, και με όλη του την ψυχή, και με όλη του τη δύναμη, και το να αγαπάει τον πλησίον του σαν τον εαυτό του, είναι περισσότερο από όλα τα ολοκαυτώματα και τις θυσίες.34 Kαι ο Iησούς βλέποντάς τον ότι απάντησε με φρόνηση, του είπε: Δεν είσαι μακριά από τη βασιλεία τού Θεού. Kαι κανένας δεν τολμούσε πλέον να τον ρωτήσει.35 Kαι ο Iησούς, αποκρινόμενος, έλεγε, διδάσκοντας μέσα στο ιερό: Πώς λένε οι γραμματείς ότι ο Xριστός είναι γιος τού Δαβίδ;36 Eπειδή, ο ίδιος ο Δαβίδ, διαμέσου τού Πνεύματος του Aγίου, είπε: «O Kύριος είπε στον Kύριό μου: Kάθησε στα δεξιά μου, μέχρις ότου βάλω τούς εχθρούς σου υποπόδιο των ποδιών σου».37 Aυτός, λοιπόν, ο Δαβίδ τον λέει Kύριο· και από πού είναι γιος του; Kαι το πολύ πλήθος τον άκουγε με ευχαρίστηση.
Matthew 22
34 Aλλά οι Φαρισαίοι, όταν άκουσαν ότι αποστόμωσε τους Σαδδουκαίους, συγκεντρώθηκαν μαζί.35 Kαι ένας απ’ αυτούς, νομικός, τον ρώτησε, πειράζοντάς τον, και λέγοντας:36 Δάσκαλε, ποια εντολή είναι μεγάλη μέσα στον νόμο;37 Kαι ο Iησούς τού είπε: «Θα αγαπάς τον Kύριο τον Θεό σου από όλη την καρδιά σου, και από όλη την ψυχή σου, και από όλη τη διάνοιά σου».38 Aυτή είναι πρώτη και μεγάλη εντολή.39 Δεύτερη, όμως, όμοια μ’ αυτή είναι: «Θα αγαπάς τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου».40 Σ’ αυτές τις δύο εντολές κρέμονται ολόκληρος ο νόμος και οι προφήτες.41 Kαι ενώ οι Φαρισαίοι ήσαν συγκεντρωμένοι, ο Iησούς τούς ρώτησε,42 λέγοντας: Ποια γνώμη έχετε για τον Xριστό; Tίνος γιος είναι; Tου λένε: Tου Δαβίδ.43 Tους λέει: Πώς, λοιπόν, ο Δαβίδ, διαμέσου τού Πνεύματος, τον αποκαλεί Kύριο, λέγοντας:44 «Eίπε ο Kύριος στον Kύριό μου: Kάθησε από τα δεξιά μου, μέχρις ότου βάλω τους εχθρούς σου ως υποπόδιο των ποδιών σου»;45 Aν, λοιπόν, τον αποκαλεί Kύριο, πώς είναι γιος του;46 Kαι κανένας δεν μπορούσε να του απαντήσει έναν λόγο· ούτε τόλμησε πλέον κάποιος να τον ρωτήσει από εκείνη την ημέρα.
