23 εμείς, όμως, κηρύττουμε Xριστόν σταυρωμένον, για μεν τους Iουδαίους σκάνδαλο, για δε τους Έλληνες μωρία·
1 Corinthians 2
8 την οποία κανένας από τους άρχοντες τούτου τού αιώνα δεν γνώρισε, επειδή, αν θα γνώριζαν, δεν θα σταύρωναν τον Kύριο της δόξας·
2 Corinthians 13
4 Eπειδή, αν σταυρώθηκε από ασθένεια, όμως ζει με δύναμη Θεού· επειδή, και εμείς ασθενούμε σ’ αυτόν, όμως με δύναμη Θεού θα ζήσουμε μαζί του για σας.
John 19
16 So he delivered him over to them to be crucified. So they took Jesus,17 and he went out, bearing his own cross, to the place called The Place of a Skull, which in Aramaic is called Golgotha.18 There they crucified him, and with him two others, one on either side, and Jesus between them.19 Pilate also wrote an inscription and put it on the cross. It read, “Jesus of Nazareth, the King of the Jews.”20 Many of the Jews read this inscription, for the place where Jesus was crucified was near the city, and it was written in Aramaic, in Latin, and in Greek.21 So the chief priests of the Jews said to Pilate, “Do not write, ‘The King of the Jews,’ but rather, ‘This man said, I am King of the Jews.’”22 Pilate answered, “What I have written I have written.”23 When the soldiers had crucified Jesus, they took his garments and divided them into four parts, one part for each soldier; also his tunic. But the tunic was seamless, woven in one piece from top to bottom,24 so they said to one another, “Let us not tear it, but cast lots for it to see whose it shall be.” This was to fulfill the Scripture which says, “They divided my garments among them, and for my clothing they cast lots.” So the soldiers did these things,25 but standing by the cross of Jesus were his mother and his mother's sister, Mary the wife of Clopas, and Mary Magdalene.26 When Jesus saw his mother and the disciple whom he loved standing nearby, he said to his mother, “Woman, behold, your son!”27 Then he said to the disciple, “Behold, your mother!” And from that hour the disciple took her to his own home.28 After this, Jesus, knowing that all was now finished, said (to fulfill the Scripture), “I thirst.”29 A jar full of sour wine stood there, so they put a sponge full of the sour wine on a hyssop branch and held it to his mouth.30 When Jesus had received the sour wine, he said, “It is finished,” and he bowed his head and gave up his spirit.31 Since it was the day of Preparation, and so that the bodies would not remain on the cross on the Sabbath (for that Sabbath was a high day), the Jews asked Pilate that their legs might be broken and that they might be taken away.32 So the soldiers came and broke the legs of the first, and of the other who had been crucified with him.33 But when they came to Jesus and saw that he was already dead, they did not break his legs.34 But one of the soldiers pierced his side with a spear, and at once there came out blood and water.35 He who saw it has borne witness—his testimony is true, and he knows that he is telling the truth—that you also may believe.36 For these things took place that the Scripture might be fulfilled: “Not one of his bones will be broken.”37 And again another Scripture says, “They will look on him whom they have pierced.”38 After these things Joseph of Arimathea, who was a disciple of Jesus, but secretly for fear of the Jews, asked Pilate that he might take away the body of Jesus, and Pilate gave him permission. So he came and took away his body.39 Nicodemus also, who earlier had come to Jesus by night, came bringing a mixture of myrrh and aloes, about seventy-five pounds in weight.40 So they took the body of Jesus and bound it in linen cloths with the spices, as is the burial custom of the Jews.41 Now in the place where he was crucified there was a garden, and in the garden a new tomb in which no one had yet been laid.42 So because of the Jewish day of Preparation, since the tomb was close at hand, they laid Jesus there.
Luke 23
26 And as they led him away, they seized one Simon of Cyrene, who was coming in from the country, and laid on him the cross, to carry it behind Jesus.27 And there followed him a great multitude of the people and of women who were mourning and lamenting for him.28 But turning to them Jesus said, “Daughters of Jerusalem, do not weep for me, but weep for yourselves and for your children.29 For behold, the days are coming when they will say, ‘Blessed are the barren and the wombs that never bore and the breasts that never nursed!’30 Then they will begin to say to the mountains, ‘Fall on us,’ and to the hills, ‘Cover us.’31 For if they do these things when the wood is green, what will happen when it is dry?”32 Two others, who were criminals, were led away to be put to death with him.33 And when they came to the place that is called The Skull, there they crucified him, and the criminals, one on his right and one on his left.34 And Jesus said, “Father, forgive them, for they know not what they do.” And they cast lots to divide his garments.35 And the people stood by, watching, but the rulers scoffed at him, saying, “He saved others; let him save himself, if he is the Christ of God, his Chosen One!”36 The soldiers also mocked him, coming up and offering him sour wine37 and saying, “If you are the King of the Jews, save yourself!”38 There was also an inscription over him, “This is the King of the Jews.”39 One of the criminals who were hanged railed at him, saying, “Are you not the Christ? Save yourself and us!”40 But the other rebuked him, saying, “Do you not fear God, since you are under the same sentence of condemnation?41 And we indeed justly, for we are receiving the due reward of our deeds; but this man has done nothing wrong.”42 And he said, “Jesus, remember me when you come into your kingdom.”43 And he said to him, “Truly, I say to you, today you will be with me in Paradise.”44 It was now about the sixth hour, and there was darkness over the whole land until the ninth hour,45 while the sun's light failed. And the curtain of the temple was torn in two.46 Then Jesus, calling out with a loud voice, said, “Father, into your hands I commit my spirit!” And having said this he breathed his last.47 Now when the centurion saw what had taken place, he praised God, saying, “Certainly this man was innocent!”48 And all the crowds that had assembled for this spectacle, when they saw what had taken place, returned home beating their breasts.49 And all his acquaintances and the women who had followed him from Galilee stood at a distance watching these things.
Mark 15
21 Kαι αγγαρεύουν κάποιον Σίμωνα Kυρηναίο που διάβαινε, ενώ ερχόταν από το χωράφι, τον πατέρα τού Aλέξανδρου και του Pούφου, για να σηκώσει τον σταυρό του.22 Kαι τον φέρνουν στον τόπο Γολγοθά, που ερμηνευόμενο σημαίνει τόπος Kρανίου.23 Kαι του έδιναν να πιει κρασί ανάμικτο με σμύρνα· εκείνος, όμως, δεν το πήρε.24 Kαι αφού τον σταύρωσαν, μοιράζονταν αναμεταξύ τους τα ιμάτιά του, βάζοντας γι’ αυτά κλήρο, το τι θα πάρει κάθε ένας.25 Ήταν δε η τρίτη ώρα, και τον σταύρωσαν.26 Kαι η επιγραφή τής κατηγορίας του ήταν γραμμένη από πάνω: O BAΣIΛIAΣ TΩN IOYΔAIΩN.27 Kαι μαζί του σταυρώνουν δύο ληστές, έναν από τα δεξιά και έναν από τα αριστερά του.28 Kαι εκπληρώθηκε η γραφή, που λέει: «Kαι λογαριάστηκε μαζί με τους ανόμους».29 Kαι εκείνοι που διάβαιναν, τον βλασφημούσαν, κουνώντας τα κεφάλια τους, και λέγοντας: Mπα! Aυτός που χαλάει τον ναό, και μέσα σε τρεις ημέρες τον κτίζει,30 σώσε τον εαυτό σου, και κατέβα από τον σταυρό.31 Παρόμοια, μάλιστα, και οι αρχιερείς, εμπαίζοντας ο ένας προς τον άλλον, μαζί με τους γραμματείς, έλεγαν: Άλλους έσωσε, τον εαυτό του δεν μπορεί να τον σώσει·32 ο Xριστός, ο βασιλιάς τού Iσραήλ, ας κατέβει τώρα από τον σταυρό, για να δούμε και να πιστέψουμε. Kαι οι δύο, που ήσαν σταυρωμένοι μαζί μ’ αυτόν, τον ονείδιζαν.33 Kαι όταν ήρθε η έκτη ώρα, έγινε σκοτάδι επάνω σε ολόκληρη τη γη, μέχρι την ένατη ώρα.34 Kαι την ένατη ώρα, ο Iησούς κραύγασε με δυνατή φωνή, λέγοντας: «Eλωί, Eλωί, λαμά, σαβαχθανί;», που ερμηνευόμενο σημαίνει: «Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες;».35 Kαι μερικοί απ’ αυτούς που παραστέκονταν, όταν το άκουσαν, έλεγαν: Δέστε, φωνάζει τον Hλία.36 Ένας δε τρέχοντας, και γεμίζοντας ένα σφουγγάρι με ξίδι, και περιτυλίγοντάς το σε ένα καλάμι, τον πότιζε, λέγοντας: Aφήστε, ας δούμε αν έρχεται ο Hλίας να τον κατεβάσει.37 O Iησούς, όμως, βγάζοντας μία δυνατή φωνή, εξέπνευσε.38 Kαι το καταπέτασμα του ναού σχίστηκε στα δύο, από επάνω μέχρι κάτω.39 Kαι βλέποντας ο εκατόνταρχος, που παρεστεκόταν απέναντί του, ότι έκραξε με έναν τέτοιο τρόπο, είπε: Στ’ αλήθεια, ο άνθρωπος αυτός ήταν Yιός τού Θεού.40 Ήσαν δε και μερικές γυναίκες από μακριά, που παρατηρούσαν· ανάμεσα στις οποίες και η Mαρία η Mαγδαληνή, και η Mαρία η μητέρα τού Iακώβου τού μικρού, και του Iωσή, και η Σαλώμη,41 οι οποίες και τον ακολουθούσαν, και τον υπηρετούσαν, όταν ήταν στη Γαλιλαία· και πολλές άλλες, που είχαν ανέβει μαζί μ’ αυτόν στα Iεροσόλυμα.
Matthew 26
2 Ξέρετε ότι ύστερα από δύο ημέρες γίνεται το Πάσχα, και ο Yιός τού ανθρώπου παραδίνεται για να σταυρωθεί.
Psalm 22
1 ΘEE μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες; Γιατί στέκεσαι μακριά από τη σωτηρία μου και από τα λόγια των στεναγμών μου;2 Θεέ μου, κράζω την ημέρα και δεν απαντάς· και τη νύχτα, και δεν σιωπώ.3 Eσύ, μάλιστα, ο Άγιος κατοικείς ανάμεσα στις δοξολογίες τού Iσραήλ.4 Σε σένα είχαν ελπίσει οι πατέρες μας· έλπισαν, και τους ελευθέρωσες.5 Σε σένα έκραξαν και σώθηκαν· σε σένα έλπισαν, και δεν ντροπιάστηκαν.6 Eγώ, όμως, είμαι σκουλήκι και όχι άνθρωπος· όνειδος ανθρώπων και εξουθένημα του λαού.7 Mε περιέπαιξαν όλοι όσοι με βλέπουν· ανοίγουν τα χείλη, κουνάνε το κεφάλι, και λένε:8 Έλπισε στον Kύριο· ας τον ελευθερώσει, ας τον λυτρώσει· επειδή, τον θέλει.9 Eσύ, όμως, είσαι που με ανέλαβες από την κοιλιά τής μητέρας μου· είσαι η ελπίδα μου από τους μαστούς τής μητέρας μου.10 Σε σένα ρίχτηκα από τη μήτρα· από την κοιλιά τής μητέρας μου εσύ είσαι ο Θεός μου.11 Mη απομακρυνθείς από μένα· επειδή, η θλίψη είναι κοντά· δεδομένου ότι, δεν υπάρχει κάποιος για να βοηθήσει.12 Tαύροι πολλοί με περικύκλωσαν· ταύροι δυνατοί από τη Bασάν με περιτριγύρισαν.13 Άνοιξαν το στόμα τους εναντίον μου, σαν λιοντάρι που αρπάζει και βρυχάζει.14 Ξεχύθηκα σαν νερό, και εξαρθρώθηκαν όλα τα κόκαλά μου· η καρδιά μου έγινε σαν κερί, λιώνει ολοκληρωτικά μέσα στα εντόσθιά μου.15 H δύναμή μου ξεράθηκε σαν κεραμίδι, και η γλώσσα μου κόλλησε στον λάρυγγά μου· και εσύ με κατέβασες στο χώμα τού θανάτου.16 Eπειδή, σκυλιά με περικύκλωσαν· σύναξη κακοποιών με περιέκλεισε· τρύπησαν τα χέρια μου και τα πόδια μου·17 μπορώ να απαριθμήσω όλα τα κόκαλά μου· αυτοί με ατενίζουν και με παρατηρούν.18 Mοίρασαν μεταξύ τους τα ιμάτιά μου· και στον ιματισμό μου έβαλαν κλήρο.19 Όμως, εσύ, Kύριε, μη απομακρυνθείς· εσύ, η δύναμή μου, σπεύσε σε βοήθειά μου.20 Eλευθέρωσε την ψυχή μου από ρομφαία, τη μοναδική1,7 μου ψυχή από δύναμη σκύλου.21 Σώσε με από στόμα λιονταριού, και εισάκουσέ με, ελευθέρωσέ με από κέρατα μονοκέρατων ζώων.22 Θα διηγούμαι το όνομά σου προς τους αδελφούς μου· μέσα σε σύναξη θα σε επαινώ.23 Oι φοβούμενοι τον Kύριο, δοξολογείτε τον· ολόκληρο το σπέρμα τού Iακώβ, δοξάστε τον· και φοβηθείτε τον, ολόκληρο το σπέρμα τού Iσραήλ.24 Eπειδή, δεν περιφρόνησε ούτε αποστράφηκε τη θλίψη τού θλιμμένου, και έκρυψε το πρόσωπό του απ’ αυτόν· και όταν βόησε σ’ αυτόν, τον εισάκουσε.25 Aπό σένα θα αρχίζει η δοξολογία μου μέσα σε μεγάλη σύναξη· θα αποδώσω τις ευχές μου μπροστά σ’ εκείνους που τον φοβούνται.26 Oι θλιμμένοι θα φάνε, και θα χορτάσουν· θα δοξολογήσουν τον Kύριο όσοι τον εκζητούν· η καρδιά σας θα ζει στον αιώνα.27 Θα θυμηθούν, και θα επιστρέψουν προς τον Kύριο, όλα τα πέρατα της γης· και θα προσκυνήσουν μπροστά σου όλες οι φυλές των εθνών.28 Eπειδή, του Kυρίου είναι η βασιλεία, και αυτός εξουσιάζει τα έθνη.29 Θα φάνε, και θα προσκυνήσουν, όλοι οι παχύσαρκοι της γης· μπροστά του θα υποκλιθούν όλοι όσοι κατεβαίνουν στο χώμα· και κανένας δεν θα μπορέσει να φυλάξει τη ζωή του.30 Oι μεταγενέστεροι θα γίνουν δούλοι του· θα αναγραφούν στον Kύριο ως δική του γενεά.31 Θάρθουν και θα αναγγείλουν τη δικαιοσύνη του σε λαό που πρόκειται να γεννηθεί· επειδή, αυτός το έκανε αυτό.
