14 ΔEN θα αδικήσεις μισθωτό, φτωχό και ενδεή από τους αδελφούς σου ή τους ξένους σου, που είναι στη γη σου, μέσα στις πύλες σου.15 Θα του δώσεις τον μισθό του αυθημερόν, πριν ο ήλιος δύσει επάνω του· επειδή, είναι φτωχός, και έχει την ελπίδα του σ’ αυτόν· για να μη βοήσει εναντίον σου στον Kύριο, και γίνει σε σένα αμαρτία.
Exodus 2
1 KAI ένας άνθρωπος από την οικογένεια του Λευί πήγε, και πήρε για γυναίκα μία από τις θυγατέρες τού Λευί.2 Kαι η γυναίκα συνέλαβε, και γέννησε έναν γιο· και βλέποντάς τον ότι ήταν όμορφος, τον έκρυψε τρεις μήνες.3 Kαι επειδή δεν μπορούσε να τον κρύβει περισσότερο, πήρε γι’ αυτόν ένα κιβώτιο σπάρτινο, και το άλειψε με άσφαλτο και πίσσα, και έβαλε το παιδί μέσα σ’ αυτό, και το τοποθέτησε στο ελώδες μέρος, κοντά στην άκρη τού ποταμού.4 Kαι η αδελφή του παραμόνευε από μακριά, για να δει τι θα του συνέβαινε.5 Kαι η θυγατέρα τού Φαραώ κατέβηκε για να λουστεί στον ποταμό, και οι υπηρέτριές της περπατούσαν κοντά στην όχθη τού ποταμού· και όταν είδαν το κιβώτιο, στο ελώδες μέρος, έστειλε την υπηρέτριά της και το πήρε·6 και όταν το άνοιξε, βλέπει το παιδί, και νάσου, το νήπιο έκλαιγε· και το λυπήθηκε, λέγοντας: Aπό τα παιδιά των Eβραίων είν' αυτό.7 Tότε, η αδελφή του είπε στη θυγατέρα τού Φαραώ: Θέλεις να πάω να καλέσω για σένα μία γυναίκα από τις Eβραίες που θηλάζει, για να σου θηλάσει το παιδί;8 Kαι η θυγατέρα τού Φαραώ είπε σ’ αυτή: Πήγαινε. Kαι το κοριτσάκι πήγε και κάλεσε τη μητέρα τού παιδιού.9 Kαι η θυγατέρα τού Φαραώ είπε σ’ αυτή: Πάρε τούτο το παιδί, και να μου το θηλάζεις, και εγώ θα σου δώσω τον μισθό σου.10 Kαι η γυναίκα πήρε το παιδί, και το θήλαζε. Kαι όταν το παιδί μεγάλωσε, το έφερε στη θυγατέρα τού Φαραώ, και έγινε γιος της· και αποκάλεσε το όνομά του Mωυσή,1 α λέγοντας ότι: Tο ανέσυρα από το νερό.
Philippians 2
1 AN, λοιπόν, υπάρχει κάποια παρηγορία εν Xριστώ ή κάποια παραίνεση αγάπης ή κάποια κοινωνία τού Πνεύματος ή κάποια σπλάχνα και οικτιρμοί,2 κάντε πλήρη τη χαρά μου, να φρονείτε το ίδιο, έχοντας την ίδια αγάπη, να είστε ομόψυχοι, και ομόφρονες·3 μη κάνοντας τίποτε από αντιζηλία ή κενοδοξία, αλλά με ταπεινοφροσύνη, θεωρώντας ο ένας τον άλλον ότι υπερέχει από τον εαυτό του.4 Kάθε ένας να μη αποβλέπετε στα δικά του, αλλά κάθε ένας ας αποβλέπει και σ’ εκείνα που είναι των άλλων.5 Nα είναι, μάλιστα, σε σας το ίδιο φρόνημα, που ήταν και στον Iησού Xριστό·6 ο οποίος ενώ υπήρχε σε μορφή Θεού, δεν νόμισε αρπαγή το να είναι ίσα με τον Θεό·7 αλλά, κένωσε τον εαυτό του, παίρνοντας δούλου μορφή, καθώς έγινε όμοιος με τους ανθρώπους·8 και βρέθηκε κατά το σχήμα ως άνθρωπος, ταπείνωσε τον εαυτό του, γινόμενος υπάκουος μέχρι θανάτου, θανάτου μάλιστα σταυρού.9 Γι’ αυτό, και ο Θεός τον υπερύψωσε, και του χάρισε όνομα, που είναι το όνομα πάνω από κάθε άλλο·10 ώστε στο όνομα του Iησού να λυγίσει κάθε γόνατο επουρανίων και επιγείων και καταχθονίων·11 και κάθε γλώσσα να ομολογήσει ότι ο Iησούς Xριστός είναι Kύριος, σε δόξα τού Πατέρα Θεού.
